فرهنگ اصطلاحات فقهى و لغات عربى مربوطه « الف » - اصول دين : توحيد ، نبوت ، معاد و اصول مذهب : عدل و امامت . - احتياط واجب : احتياطاً بايد عمل شود و فرقش با فتوا در اينجهت است كه در موارد احتياط واجب احياناً مقلّد مىتواند به مجتهد ديگر رجوع كند . - استبراء : 4 نوع استبراء هست : يكى بعد از خروج بول ، دوّم پس از منى ، سوّم در مورد زن زانيه‌اى كه بخواهد با كسى ازدواج كند و ديگرى در مورد حيوان نجاستخوار . معنا و شرايط هر چهار در مسائل قبلى ذكر شده است . - احراز : ثابت كردن . - استمناء : كارى كه موجب خارج شدن منى باشد . - اقوى : نظر قوىتر . - استحاله : دگرگون شدن . معنا و شرايط آن در مسئله « مطهِّرات » ملاحظه گردد . - اشْباه : نظائر و امثال چيزى . - اعراض : منصرف شدن از كارى و نيز ترك وطن و روى گرداندن از كسى . - اموال مُحْتَرَمه : اموالى كه حفظش شرعاً لازم است . - انتفاع : بهره بردن . - ازاء : در عوض چيزى بودن . - افلاس : ورشكستگى . - اجرةالمثل : مقدار ارزش و اجرتى كه معمولًا مردم براى چيزهاى نظير هم منظور ميكنند . در برابر اجرةالمُسمّى : اجرتى كه در متن قرار داد ذكر مىشود .